Οι παραστρατιωτικές ομάδες Ουκρανίας και Ρωσίας.


Α΄. ΟΥΚΡΑΝΙΑ


Πλήθος παραστρατιωτικές μονάδες ενισχύουν τον ουκρανικό στρατό. Σε τακτικό σχέδιο αντάρτικου πολέμου βασίζεται το καθεστώς του Κιέβου. Ουκρανοί πολίτες συρρέοουν κατά χιλιάδες σε προγράμματα εκμάθησης μαχητικών και πολεμικών δεξιοτήτων που δημιουργούνται και διευθύνονται από την κυβέρνηση και ιδιωτικές παραστρατιωτικές ομάδες. Τα προγράμματα αποτελούν μέρος του στρατηγικού αμυντικού σχεδίου της χώρας.

Έτσι, η Ουκρανία, μία χώρα όπου οι παραστρατιωτικές οργανώσεις ευδοκιμούν και το δυναμικό τους αποτελείται κυρίως από νεοφασίστες, νεοναζί και χούλιγκανς, έχει αντλήσει ένα μάθημα από τους πολέμους των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράκ και το Αφγανιστάν των τελευταίων δύο δεκαετιών, όπου οι αντάρτες παρείχαν διαρκή αντίσταση απέναντι στην εξαιρετικά ανώτερη δύναμη πυρός των ΗΠΑ.

Η εκπαίδευση αμάχων που χρηματοδοτείται από την κυβέρνηση έχει βασιστεί στις δοκιμασμένες επί δεκαετίες σκανδιναβικές και ελβετικές στρατιωτικές στρατηγικές και κερδίζει έδαφος ως στρατιωτικό δόγμα στην Ανατολική Ευρώπη.

Η Εσθονία, η Λετονία και η Λιθουανία έχουν αντίστοιχα προγράμματα που ενθαρρύνουν την ιδιοκτησία όπλων για ορισμένους πολίτες και επίσημη εκπαίδευση για να πολεμήσουν ως αντάρτες στην περίπτωση κατοχής.

Η πολιτική άμυνα δεν είναι άγνωστη στην Ουκρανία. Οι εθελοντικές ταξιαρχίες αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά της δύναμης της χώρας στα ανατολικά το 2014, το πρώτο έτος του πολέμου κατά των Ρώσων αυτονομιστών, όταν ο ουκρανικός στρατός βρισκόταν υπό διάλυση.

Αυτή η προσπάθεια πλέον επισημοποιείται σε μονάδες των νεοσύστατων Δυνάμεων Εδαφικής Άμυνας, μέρος του στρατού. Το 2020 ο ουκρανικός στρατός ξεκίνησε εκπαίδευση το Σαββατοκύριακο για πολίτες εθελοντές σε αυτές τις μονάδες.

Η κυβέρνηση Ζελένσκι διαχειρίζεται και χρηματοδοτεί ορισμένα από τα προγράμματα μέσω των Δυνάμεων Εδαφικής Άμυνας. Ιδιωτικές παραστρατιωτικές ομάδες όπως η Ουκρανική Λεγεώνα διοργανώνουν άλλες εκπαιδεύσεις, για τις οποίες τα μέλη τους πληρώνουν όλα τα έξοδα. Η Λεγεώνα υλοποίησε ένα τέτοιο πρόγραμμα στο δάσος έξω από το Κίεβο το Δεκέμβριο του 2021.


Δεξιός Τομέας (Right Sector)

Flag_of_Right_Sector

[Κόκκινο – Μαύρο – Άσπρο, ίδια χρώματα με τη ναζιστική σημαία].

Ο Δεξιός Τομέας είναι ένα ακροδεξιό ουκρανικό εθνικιστικό πολιτικό κόμμα και παραστρατιωτικό κίνημα που ξεκίνησε τον Νοέμβριο του 2013 ως παραστρατιωτική συνομοσπονδία αρκετών ριζοσπαστικών εθνικιστικών οργανώσεων στην εξέγερση του Euromaidan στο Κίεβο, όπου οι μαχητές του συμμετείχαν σε οδομαχίες και συγκρούσεις με την αστυνομία. Ο συνασπισμός έγινε πολιτικό κόμμα στις 22 Μαρτίου 2014, οπότε και ισχυρίστηκε ότι είχε περίπου 10.000 μέλη.

Η ονομασία της οργάνωσης στα ουκρανικά είναι Правий сектор, το οποίο μπορεί να μεταγραφεί ως Πράβι Σέκτορ και να μεταφραστεί ως Δεξιός Τομέας. (Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης συχνά το μεταγράφουν ως Πράβι Σέκτορ ή Πράβιι Σέκτορ). Η ονομασία προέρχεται από την προσπάθεια της ομάδας να προστατεύσει τη δεξιά παράταξη των διαδηλωτών του Euromaidan κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών.

Οι ακαδημαϊκές πηγές και οι πηγές των μέσων ενημέρωσης περιέγραψαν μερικές από τις συστατικές ομάδες του Δεξιού Τομέα, ως εθνικιστικές, υπερεθνικιστικές, νεοφασιστικές, νεοναζιστικές, ακροδεξιές, υπερσυντηρητικές, ή παραστρατιωτικές. Μια πλειονότητα ή πλειοψηφία των μελών του Δεξιού Τομέα ανήκουν σε οπαδούς ποδοσφαίρου ή δεν έχουν συγκεκριμένη υπαγωγή.

Οι ιδρυτικές ομάδες περιλάμβαναν την Trident (Tryzub), με επικεφαλής τους Dmytro Yarosh και Andriy Tarasenko, και την Ουκρανική Εθνοσυνέλευση–Ουκρανική Εθνική Αυτοάμυνα (UNA–UNSO) του  Yuriy Shukhevych, μια πολιτική/παραστρατιωτική οργάνωση. Άλλες ιδρυτικές ομάδες περιελάμβαναν την Social-National Assembly και την παραστρατιωτική πτέρυγά των Patriot of Ukraine με ηγέτη τον Andriy Biletsky, White Hammer και Carpathian Sich. Η White Hammer εκδιώχθηκε τον Μάρτιο του 2014 και τους επόμενους μήνες η Patriot of Ukraine αποχώρησε από την οργάνωση μαζί με πολλά μέλη της UNA-UNSO.

Ο Ρούνος Wolfsangel, δημοφιλές σύμβολο ανάμεσα στους νεοναζί, εδώ σαν έκφραση των λέξεων Idea - Nation, Ιδέα - Έθνος

[Τό σήμα της οργάνωσης Patriots of Ukraine. Είναι το Ρουνικό σύμβολο Wolfsangel (παγίδα του λύκου). Χρησιμοποιήθηκε σαν παραλλαγή του αγκυλωτού σταυρού (σβάστικας), ως σύμβολο της παραστρατιωτικής οργάνωσης «Werwolf», που συγκρότησε το 1944 ο αρχηγός των SS, Χάινριχ Χίμλερ. Το ίδιο σύμβολο έφεραν τμήματα των Waffen-SS, η 4η Μηχανοκίνητη Μεραρχία SS «Polizei» (4th SS Polizei Panzergrenadier Division}, όπως και η 2η Τεθωρακισμένη Μεραρχία SS «Das Reich» (2nd SS Panzer Division Das Reich)].

Η πολιτική ιδεολογία του Δεξιού Τομέα έχει περιγραφεί ως σκληροπυρηνική δεξιά εθνικιστική, νεοφασιστική, νεοναζιστική, ακροδεξιά ή ριζοσπαστική δεξιά.

Ο Δεξιός Τομέας ήταν η δεύτερη πολιτική ομάδα που αναφερόταν τακτικά στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης κατά το πρώτο εξάμηνο του 2014, και η ρωσική κρατική τηλεόραση την απεικόνισε ως νεοναζί λόγω των εξτρεμιστικών της απόψεων και του αντιρωσικού αισθήματος.

Στις κοινοβουλευτικές εκλογές της Ουκρανίας του 2019, ο Δεξιός Τομέας συμμετείχε σε μια ενωμένη ριζοσπαστική δεξιά σε εθνικό κομματικό κατάλογο με την Κυβερνητική Πρωτοβουλία των Yarosh, National Corps και Svoboda. Αυτός ο συνδυασμός κέρδισε το 2,15% των ψήφων σε εθνικό εκλογικό κατάλογο και καμία έδρα.


Τάγμα Αζόφ (Azov Battalion)

Το Τάγμα Αζόφ είναι εθελοντική μονάδα της εθνικής φρουράς της Ουκρανίας η οποία εδρεύει στη Μαριούπολη στην παράκτια περιοχή της Αζοφικής θάλασσας και συμμετείχε ενεργά στις μάχες μεταξύ των φιλορωσικών αυτονομιστικών δυνάμεων και των Ουκρανών, τον Ιούνιο του 2014 κατά την διάρκεια της κρίσης στη νοτιοανατολική Ουκρανία, ενώ μέχρι σήμερα φέρεται να εκπαιδεύει ακροδεξιούς εξτρεμιστές και νεοναζί από όλο τον κόσμο.

Τα μέλη του Τάγματος είναι από την ανατολική Ουκρανία και μιλούν ρωσικά, ενώ μερικοί νεοσύλλεκτοι προέρχονται από τις ανατολικές πόλεις του Ντόνετσκ και Λουγκάνσκ, προπύργια του Ντονμπάς.

Ο πρώτος διοικητής ήταν ο ακροδεξιός Αντρίι Μπιλέτσκι, ο οποίος ηγήθηκε της νεοναζιστικής οργάνωσης Patriot of Ukraine και της Εθνικόσοσιαλιστικής ΣυνέλευσηςΗ μονάδα έχει κατηγορηθεί από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (OHCR) για εγκλήματα πολέμου, όπως μαζική λεηλασία, χρήση βασανιστηρίων, ξυλοδαρμούς αμάχων, απαγωγές δημοσιογράφων, ηλεκτροπληξία και εικονικούς πνιγμούς.

Ακόμη, η μονάδα έχει συνδέθεί με νεοναζί, με μέλη που φορούν νεοναζιστικά και σύμβολα των SS. Η γερμανική τηλεόραση ZDF πρόβαλε μαχητές του τάγματος των Αζόφ που φορούσαν κράνη με σβάστικες και παγανιστικούς ρούνους. Το σύμβολο της μονάδας που φέρουν στα μανίκια τους οι μαχητές του τάγματος είναι ένας πλάγιος Ρούνος, το Βόλφσανγκελ. [Επίσης στο σύμβολο της υπήρχε στο φόντο μεχρι το 2015 και ο λεγόμενος Μαύρος Ήλιος (Schwarze Sonne), ναζιστικό – αποκρυφιστικό σύμβολο].

Azov_Battalion.

Τάγμα του Αζώφ

Στις 13 Απριλίου 2014, ο τότε Υπουργός Εσωτερικών Arsen Avakov εξέδωσε διάταγμα που επιτρέπει τη δημιουργία νέων παραστρατιωτικών δυνάμεων από πολίτες μέχρι 12.000 άτομα, ενώ το Τάγμα Αζόφ δημιουργήθηκε στις 5 Μαΐου 2014 στο Μπερντιάνσκ και τον Σεπτέμβριο του 2014, εγγράφηκε επίσημα στην Εθνική Φρουρά της Ουκρανίας ως Ειδική αστυνομική δύναμη.


Γεωργιανή Εθνική Λεγεώνα (Georgia National Legion)

Georgia_National_Legion_Ukr

Η Γεωργιανή Εθνική Λεγεώνα είναι μια παραστρατιωτική μονάδα που σχηματίζεται από εθνοτικά γεωργιανούς εθελοντές που πολεμούν στο πλευρό της Ουκρανίας στον πόλεμο στο Ντονμπάς. Η μονάδα οργανώθηκε το 2014 με διακηρυγμένο στόχο «να αντισταθεί στη ρωσική επιθετικότητα». Η ομάδα διοικείται από τον Mamuka Mamulashvili, έναν βετεράνο γεωργιανό αξιωματικό, με τον ίδιο και πολλά από τα μέλη της μονάδας να έχουν εκτεταμένη εμπειρία από τους πολέμους της Τσετσενίας.

Από το 2016, υπήρχαν τουλάχιστον 100 Γεωργιανοί εθελοντές μαχητές στις τάξεις της Λεγεώνας. Οι περισσότεροι από αυτούς ήταν πρώην στρατιωτικοί των Ενόπλων Δυνάμεων της Γεωργίας με στρατιωτική εμπειρία, βετεράνοι του πολέμου του 2008 με τη Ρωσία και με διεθνείς αποστολές στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Στις 5 Φεβρουαρίου 2015, η υπηρεσία των Γεωργιανών τιμήθηκε με την απονομή σε 29 Γεωργιανούς μαχητές ένα μετάλλιο για την «αγάπη και την αυτοθυσία τους για την Ουκρανία». Αργότερα, στη Γεωργιανή Λεγεώνα προστέθηκαν περισσότεροι ξένοι μαχητές, με καταγωγή από τη Γερμανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο, την Αυστραλία, την Ελλάδα, το Αζερμπαϊτζάν, τη Μολδαβία, την Αρμενία και το Ισραήλ.

Η ανάμειξη μεμονωμένων Γεωργιανών στην ουκρανική πλευρά ενθαρρύνθηκε, ως ένα βαθμό, από τον τότε Πρόεδρο της Γεωργίας Μιχαήλ Σαακασβίλι και τους συνεργάτες του από το κόμμα Ενωμένο Εθνικό Κίνημα της Γεωργίας. Ο θάνατος του Αλεξάντρε Γκριγκολασβίλι, του πρώτου θύματος της Λεγεώνας, στις 19 Δεκεμβρίου 2014 πυροδότησε διαμάχη στη Γεωργία. Στην ανακοίνωσή του, το υπουργείο Άμυνας της Γεωργίας κατηγόρησε τον θάνατο του Γκριγκολασβίλι σε «εκπροσώπους των πρώην αρχών», αναφερόμενος στον πρώην πρόεδρο Σαακασβίλι και τους συμμάχους του. Μετά από δημόσια κατακραυγή, το Υπουργείο αφαίρεσε την ανακοίνωση από τον ιστότοπό του και ζήτησε συγγνώμη για το κείμενό της.

Τον Φεβρουάριο του 2016, η Γεωργιανή Λεγεώνα ενσωματώθηκε επίσημα στο 25ο μηχανοποιημένο τάγμα πεζικού «Kyiv Rus» των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας.

Πολέμησε στην ανατολική Ουκρανία υπό τη γενική διοίκηση της 54ης Μηχανοποιημένης Ταξιαρχίας. Τον Ιανουάριο του 2018, η Λεγεώνα ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την ταξιαρχία επικαλούμενη την «ανικανότητα» της διοίκησης της ταξιαρχίας. Αυτό προέκυψε μετά από μια δαπανηρή επιχείρηση που διεξήχθη κοντά στο Svitlodarsk στις 16 Δεκεμβρίου 2017 που είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό 11 γεωργιανών μαχητών. Ο διοικητής της Λεγεώνας Μαμουλασβίλι είπε ότι η μονάδα παρέμεινε προσηλωμένη στην ουκρανική υπόθεση και μετατέθηκε σε άλλη ταξιαρχία και πρόσθεσε ότι η απόφαση δεν συνδέεται με πολιτική σύγκρουση μεταξύ των Σαακασβίλι και Ποροσένκο.

Η Λεγεώνα συνεχίζει να διεξάγει δραστηριότητες δολιοφθοράς και αναγνώρισης, καθώς επίσης να καθοδηγεί και να εκπαιδεύει Ουκρανούς στρατιώτες, ενώ συμμετείχε επανειλημμένα σε στρατηγικές μάχες.


Τάγμα Noman Çelebicihan (Asker)

Tagma Asker

Το τάγμα Noman Çelebicihan είναι ένα τάγμα εθελοντών Τατάρων της Κριμαίας που πήρε το όνομά του από τον Noman Çelebicihan. Η βάση του τάγματος είναι στην περιοχή Χερσώνα που συνορεύει με την Κριμαία.

Το τάγμα των Τατάρων της Κριμαίας φέρεται να έχει λάβει βοήθεια από την Τουρκία, ενώ σκοπό έχει την ενίσχυση της Κρατικής Υπηρεσίας Συνοριοφυλακής της Ουκρανίας στην περιοχή που συνορεύει με την Κριμαία.

Το τάγμα προέκυψε από συμμετέχοντες στον αποκλεισμό της Κριμαίας το 2015 υπό την ηγεσία ακτιβιστών που εμπόδισε το ουκρανικό φορτίο να φθάσει στη χερσόνησο της Κριμαίας.

Το τάγμα ουσιαστικά έπαψε να υπάρχει το 2016. Πολλά από τα μέλη του είχαν ενταχθεί σε άλλα τάγματα εθελοντών ή είχαν καταταγεί στον ουκρανικό στρατό.


Τα παραπάνω αποτελούν μόνο μερικά από τα λεγόμενα ουκρανικά τάγματα εθελοντών, τα κινητοποιήθηκαν ως απάντηση στην αντιληπτή κατάσταση αδυναμίας και απροθυμίας να αντιμετωπιστεί ο αυξανόμενος αυτονομισμός την άνοιξη του 2014. Οι παλαιότερες από αυτές τις εθελοντικές μονάδες επισημοποιήθηκαν αργότερα σε στρατιωτικούς, ειδικούς αστυνομικούς και παραστρατιωτικούς σχηματισμούς ως αντίδραση στη ρωσική στρατιωτική επέμβαση στην Ουκρανία. Οι περισσότεροι σχηματισμοί σχηματίστηκαν από τις κυβερνητικές υπηρεσίες του Υπουργείου Άμυνας και του Υπουργείου Εσωτερικών, ενώ μια μειοψηφία παραμένει ανεξάρτητη.

Από τον Σεπτέμβριο του 2014, 37 τάγματα εθελοντών συμμετείχαν ενεργά στις μάχες του Πολέμου στο Ντονμπάς. Μερικοί από τους μαχητές των ταγμάτων είναι πρώην ακτιβιστές του Euromaidan, αλλά το κοινωνικό τους υπόβαθρο είναι πολύ διαφορετικό.

Απολαμβάνουν υψηλό επίπεδο υποστήριξης στην ουκρανική κοινωνία και κατατάσσονται στη δεύτερη θέση μεταξύ των πιο σεβαστών ιδρυμάτων στη χώρα. Ωστόσο, οι στενοί δεσμοί τους με Ουκρανούς ολιγάρχες εγκυμονούν υψηλό κίνδυνο πολιτικοποίησης των εθελοντικών σχηματισμών ή μετατροπής τους σε ιδιωτικούς στρατούς.

Οι παραστρατιωτικές οργανώσεις στην Ουκρανία ευδοκιμούν και οι αποτελούν πλέον τη ραχοκοκκαλιά της στρατιωτικής δύναμης του Κιέβου στους τομείς του ανορθόδοξου πολέμου, των υβριδικών επιθέσεων και του σχεδιασμού τακτικών αντάρτικου πολέμου σε περίπτωση προώθησης της Ρωσίας.

Πηγή


Σβόμποντα (Ελευθερία) – SNPU, Social-National Party of Ukraine Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ουκρανίας

Ο Ρούνος Wolfsangel, δημοφιλές σύμβολο ανάμεσα στους νεοναζί, εδώ σαν έκφραση των λέξεων Idea - Nation, Ιδέα - Έθνος

[Ο Ρούνος Wolfsangel, δημοφιλές σύμβολο ανάμεσα στους νεοναζί. Εκτός των άλλων είναι σύμβολο των λέξεων Idea – Nation, Ιδεά – Έθνος].

Το Εθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ουκρανίας, εκπαιδεύει τα παιδιά να σκοτώνουν.

Η ακροδεξιά κερδίζει έδαφος ολοένα και σε περισσότερες χώρες της Ευρώπης. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα, φασιστικοί συνασπισμοί συμμετέχουν σε εθνικές κυβερνήσεις και σε μια προσπάθεια να «ξεπλυθούν», υποστηρίζουν πως δεν είναι νοσταλγοί του Χίτλερ. Ωστόσο αυτό το επιχείρημα δεν ισχύει, όχι απαραίτητα επειδή θέλουν την επιστροφή των χωρών τους, αλλά εξαιτίας του γεγονότος ότι η κοσμοθεωρία τους είναι φασιστική.

Μία τέτοια περίπτωση είναι το Σβόμποντα (Ελευθερία) στην Ουκρανία. Τα μέλη του ακροδεξιού κόμματος έχουν φθάσει στο σημείο να εκπαιδεύουν σε ειδικά διαμορφωμένες κατασκηνώσεις παιδιά οκτώ ετών σε όπλα, πυρομαχικά και στο πώς να σκοτώσουν με απώτερο σκοπό να είναι έτοιμα να αντιμετωπίσουν τη «ρωσική επιθετικότητα» και τις απειλές από τη Δύση. Η φασιστική κατασκήνωση των Ουκρανών ακροδεξιών έχει τη στήριξη της κυβέρνησης.

Η «Έκρηξη της Βούλησης» είναι καλοκαιρινή κατασκήνωση για παιδιά, σε δάσος κοντά στον ποταμό Dniester, στα δυτικά της Ουκρανίας δίπλα από την Τερνοπόλ. Τη διαχείρισή της έχει ο Οργανισμός Γεράκι (Σοκίλ), μία στρατιωτική οργάνωση του «εθνικοσοσιαλιστικού» κόμματος Σβόμποντα.

Η κατασκήνωση λειτουργεί τα τελευταία δύο χρόνια και εκπαιδεύει παιδιά άνω των 13 ετών, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση. Ωστόσο η ηλικία των παιδιών διαψεύδεται από δημοσιογράφο του Associated Press ο οποίος επισκέφτηκε την «Έκρηξη» και εντόπισε παιδιά μέχρι και οκτώ ετών.

Τα παιδιά συμμετέχουν σε ομαδικά παιχνίδια, μαθαίνουν κιθάρα, κάνουν αναρριχήσεις και άλλες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα σε όλες τις παιδικές καλοκαιρινές κατασκηνώσεις. Ωστόσο εκπαιδεύονται και σε κάτι ακόμα το οποίο δεν έχει σχέση με την παιδικότητα και την ψυχαγωγία: Το πώς θα σκοτώνουν.

«Ο κύριος σκοπός μας είναι να μετατρέψουμε τα παιδιά σε κτήνη απέναντι στον εχθρό τους». Αυτά είναι τα λόγια του επικεφαλής του Οργανισμού Γεράκι που διαχειρίζεται την κατασκήνωση, Yuri Cherkashin. «Δεν χρησιμοποιούμε όπλα κατά ανθρώπων. Αλλά οι αποσχιστές δεν είναι άνθρωποι, οπότε μπορούμε να τους πυροβολήσουμε», συμπληρώνει ο Cherkashin.

Ο Cherkashin συμμετείχε στη σύγκρουση Ουκρανίας-Ρωσίας, τραυματίστηκε σοβαρά και αποσύρθηκε ενώ στη συνέχεια ορίστηκε επικεφαλής του Οργανισμού Γεράκι. Σύμφωνα με τον ίδιο, είναι απαραίτητο τα παιδιά να έχουν εθνικιστικό τρόπο αντιμετώπισης στα πράγματα για να πολεμήσουν τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν αλλά και να αντeπεξέλθουν σε όλες τις προκλήσεις που θα μπορούσαν να αποβούν καταστροφικές για την Ουκρανία.

Σύμφωνα με το Associated Press, ένας έφηβος κατά τη διάρκεια του διαλείμματος από την εκπαίδευση στα όπλα αποφάσισε να παίξει στην κιθάρα έναν εθνικιστικό ύμνο. Πάνω στη κιθάρα υπήρχαν αυτοκόλλητα με βομβαρδισμένα τεμένη και το σύνθημα «Στόχος μας η Λευκή Ευρώπη».

Πρόκειται για ένα… ευχάριστο διάλειμμα μέσα στη μέρα γι αυτά τα παιδιά που τα ξυπνούν άνδρες με ρούχα παραλλαγής μέσα στη νύχτα και εκπαιδεύονται στο πως χρησιμοποιούν τα ΑΚ-47. Μάλιστα, αρκετά από τα παιδιά έχουν το ίδιο ύψος με αυτά τα όπλα που καλούνται να χρησιμοποιήσουν…

Ο Μιχαίλο είναι 18 ετών και ένας από τους μεγαλύτερους ηλικιακά κατασκηνωτές. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εκπαίδευση είναι απαραίτητη: «Κάθε στιγμή τα πράγματα μπορούν να πάνε στραβά στην Ουκρανία. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι. Γι αυτό ήρθα στην κατασκήνωση, για να μάθω να προστατεύω τον εαυτό μου και τους ανθρώπους που αγαπώ».

Όμως η Ρωσία δεν είναι η μοναδική «απειλή» για τους κατασκηνωτές. Τα παιδιά μαθαίνουν πως η Δύση είναι «κατώτερη» και όλα τα δεινά στην Ευρώπη προκαλούνται από τους αριστερούς. «Τέτοιες προκλήσεις μπορεί να μας καταστρέψουν τον ευρωπαϊκό πολιτισμό», τους λένε. «Πρέπει να προσέχετε. Όλα όσα συμβαίνουν, τα προκαλούν οι μοντέρνοι μπολσεβίκοι που πλέον ελέγχουν την Ευρώπη και πλέον προσπαθούν να εντάξουν στα εκπαιδευτικά συστήματα όλα αυτά τα κινήματα όπως των LGBT και των γκέι», λέει ο εκπαιδευτής Ruslan Andreiko στα παιδιά.

Ενώ τα παιδιά εκπαιδεύονται να γίνουν ακροδεξιοί ενήλικες και όλα αυτά φαίνονται πρωτοφανή, η κατασκήνωση όχι μόνο δεν κατακρίνεται αλλά διαφημίζεται. Οι τοπικές Αρχές είναι… υπερήφανες που στην Τερνοπόλ υπάρχει η κατασκήνωση που εκπαιδεύει νέους ανθρώπους.

Για την ιστορία, το Σβόμποντα ιδρύθηκε μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης τη δεκαετία του ’90, με το όνομα Eθνικοσοσιαλιστικό Κόμμα Ουκρανίας (SNPU, Social-National Party of Ukraine) και είχε ως σήμα έναν λύκο.

Το 2004, το Σβόμποντα επανήλθε στο προσκήνιο με τους επικεφαλής να επισημαίνουν πως δεν διατηρούν δεσμούς με νεοναζί. Το σήμα άλλαξε και πλέον είναι μία παλάμη με τρία δάχτυλα.

Πλέον έχει έξι από τις 450 συνολικά έδρες του ουκρανικού κοινοβουλίου*, αλλά ένας από τους ιδρυτές του Σβόμποντα, ο Αντρέι Παρουμπίγ, είναι πρόεδρος της Βουλής.

Το Σβόμποντα έχει κατηγορηθεί για βία και ρατσισμό, ενώ τα μέλη του, έχουν παίξει ρόλο στη σύγκρουση Ουκρανίας-Ρωσίας και έχουν δεσμούς με την κυβέρνηση. Στα μέσα του 2018, ο υπουργός Νεολαίας και Αθλητισμού της Ουκρανίας έδωσε 150.000 δολάρια επιχορήγηση στις κατασκηνώσεις της χώρας, ανάμεσα στις οποίες βρίσκονται και πολλές των εθνικιστών. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο σκοπός της επιχορήγησης είναι να «η εθνική και πατριωτική εκπαίδευση των παιδιών».

* [Το εκλογικό επίτευγμα του κόμματος, ήταν οι τοπικές εκλογές της Περιφέρειας Ternopil το 2009, όταν συγκέντρωσαν το 34,69% των ψήφων και 50 έδρες από τις 120 στο Συμβούλιο της Περιφέρειας Ternopil. Αυτό ήταν το καλύτερο αποτέλεσμα για ένα ακροδεξιό κόμμα στην ιστορία της Ουκρανίας. Το Σβόμποντα έλαβε στις εκλογές του 2012 10,44% (37 βουλευτές),  το 2014 4,71% (6 βουλευτές), το 2019 2,15% (1 βουλευτής). Το γεγονός ότι από τις εκλογές του 2014 και άλλα κόμματα χρησιμοποίησαν ακραία πατριωτικά, αντικομμουνιστικά και αντιρωσικά συνθήματα, υπονόμευσε το εκλογικό του αποτέλεσμα].

Πηγή


Ουκρανία: οι μάσκες της επανάστασης (ντοκυμαντέρ)

Πώς οι νεοναζί πήραν την εξουσία στο Κίεβο το 2014. Το έγκλημα της Οδησσού έμεινε ατιμώρητο.

Αποκαλυπτικό ντοκυμαντέρ-έρευνα του Γάλλου ερευνητή-δημοσιογράφου Paul Moreira, με τίτλο «Οι μάσκες της επανάστασης», για τον ρόλο των νεοναζί και της Δύσης στην Ουκρανία, που αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από το Γαλλικό Κέντρο Επιστημονικών & Κοινωνικών Πρωτοβουλιών.

Το ντοκυμαντέρ με τον τίτλο «Οι μάσκες της επανάστασης» είναι μια έρευνα του Paul Moreira, παραγωγής των Premières Lignes για το «Special Investigation»Γυρίστηκε το 2016, δύο χρόνια μετά τα δραματικά γεγονότα στην Ουκρανία, γνωστά ως Ευρωμαϊντάν, τα οποία οδήγησαν στην ανατροπή του ρωσόφωνου προέδρου Βίκτορ Γιανουκόβιτς και σηματοδότησαν τη στροφή της ουκρανικής πολιτικής προς τη Δύση.

Η προβολή του ντοκυμαντέρ στη Γαλλία έναν χρόνο αργότερα προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από τις επίσημες αρχές του Κιέβου.

Ο Paul Moreira είναι Γάλλος ερευνητής-δημοσιογράφος και σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ. Έχει σκηνοθετήσει αρκετά ερευνητικά ντοκιμαντέρ σε ζώνες συγκρούσεων, όπως το Ιράκ, το Αφγανιστάν, η Βιρμανία, η Παλαιστίνη, η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και η Σομαλία.

Η Première Lignes vision είναι πρακτορείο Τύπου και εταιρεία παραγωγής που δημιουργήθηκε το 2006, με εξειδίκευση στην τηλεοπτική δημοσιογραφία. Διευθύνεται από τους δημοσιογράφους Luc Hermann και Paul Moreira.

Το ντοκυμαντέρ αναρτήθηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης από το Κέντρο Επιστημονικών & Κοινωνικών Πρωτοβουλιών, μεριμνώντας για την παρουσίαση των ελληνικών υποτίτλων.

Το ντοκιμαντέρ καταγράφει και τη φρικιαστική πυρπόληση από τους νεοναζί του Σπιτιού των Συνδικάτων στην Οδησσό, κατά την οποία δεκάδες άνθρωποι κάηκαν ζωντανοί, πυροβολήθηκαν ή ξυλοκοπήθηκαν μέχρι θανάτου, ενώ υπάρχουν αναφορές για βιασμούς γυναικών πριν τις κάψουν ζωντανές όπως και για θανάτωση εγκύου.

Οι νεοναζί στην Ουκρανία δεν είναι κάποιοι «γραφικοί», είναι πιο επικίνδυνοι ακόμα και από τους «original» ναζί της Γερμανίας.

Στον πρόλογο του ντοκιμαντέρ τονίζεται: «Αυτή η αντιπαράθεση ήταν απλή: από τη μια πλευρά οι καλοί Ουκρανοί, οι φιλοευρωπαίοι, οι μαχητές της ελευθερίας, από την άλλη οι σύμμαχοι της Μόσχας, η σκοτεινή πλευρά της Δύναμης. Αλλά μήπως αυτή η θέαση δεν ήταν τίποτα περισσότερο από μια καρικατούρα, ή ακόμη χειρότερα, προκατειλημμένη;»

Ο Paul Moreira γύρισε στο Κίεβο και το ερεύνησε. Αυτό που ανακάλυψε δεν μας εξέπληξε. To κακό είναι ότι μεγάλο μέρος της δυτικής κοινωνίας (και της ελληνικής), δεν έχει πραγματική γνώση των γεγονότων και αυτό γιατί η αμερικανική επιρροή έκανε ότι μπορούσε για να αποκρύψει ότι ήταν εφικτό, χρησιμοποιώντας το  σύνολο των διεθνών και των τοπικών ΜΜΕ.

Αναδημοσίευση από

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: