Ανδρέας Γκατζέλης. Γιόγκα: Σωτηρία του κόσμου ή σωτηρία από τον κόσμο;

Ανδρέας Γκατζέλης

Γιόγκα: Σωτηρία του κόσμου ή σωτηρία από τον κόσμο;

Ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ δέν εἶναι ἀποκάλυψη μόνο γιά τόν Θεό ἀλλά εἶναι καί ἀποκάλυψη γιά τόν ἄνθρωπο καί γιά τόν κόσμο ὁλόκληρο. Ἡ Ἁγία Γραφή μᾶς λέει ὅτι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός ἦρθε γιά νά σώσει τόν κόσμο: «οὐ γάρ ἀπέστειλεν ὁ Θεός τόν υἱόν αὐτοῦ εἰς τόν κόσμον ἵνα κρίνῃ τόν κόσμον, ἀλλ᾽ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾽ αὐτοῦ» (Ἰωάν. 3,17). Καί ὁ Ἀπόστολος Παῦλος κατηγορηματικά ἀναφέρει ὅτι: «ἔσχατος ἐχθρός καταργεῖται ὁ θάνατος» (Α’ Κορ. 15, 26). Δέν ἀναφέρεται μόνο στόν θάνατο τοῦ ἀνθρώπου ἀλλά στήν κατάργηση τοῦ φαινομένου τοῦ θανάτου σέ ὅλη τήν Δημιουργία: «καί ὁ θάνατος οὐκ ἔσται ἔτι» (Ἀποκ. 21,4) μᾶς λέει τό βιβλίο τῆς Ἀποκάλυψης. Ἡ νίκη ἐνάντια στόν θάνατο εἶναι τό βασικό περιεχόμενο τῆς σωτηριολογίας καί ἡ βασική ἔννοια τῆς λέξης «σωτηρία» στό πλαίσιο τῆς Χριστιανικῆς σκέψης καί ζωῆς.

Ὁ κόσμος δέν εἶναι κάτι κακό, ὁ Θεός τά πάντα ἐποίησε «καλά λίαν». Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν ἐπιστολή του στούς Ρωμαίους ἀναφέρει τά ἑξῆς ἀξιομνημόνευτα: «ἡ γάρ ἀποκαραδοκία τῆς κτίσεως τήν ἀποκάλυψιν τῶν υἱῶν τοῦ Θεοῦ ἀπεκδέχεται. τῇ γάρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπετάγη, οὐχ ἑκοῦσα, ἀλλά διά τόν ὑποτάξαντα, ἐπ᾽ ἐλπίδι ὅτι καί αὐτή ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπό τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τήν ἐλευθερίαν τῆς δόξης τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ. Οἴδαμεν γάρ ὅτι πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καί συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν» (Ρωμ. 8, 19-22).

Ἐνῶ λοιπόν ἡ ἀποκάλυψη τοῦ Θεοῦ στέκεται μέ θετικό τρόπο ἀπέναντι στήν Δημιουργία τοῦ Θεοῦ, τά ἀνθρώπινα φιλοσοφικά καί θρησκευτικά συστήματα, στήν πλειονότητά τους ἀπορρίπτουν τόν κόσμο καί τήν ὕλη ὡς κάτι τό βδελυκτό καί ἄξιο ἀφανισμοῦ. Τόν θάνατο δέ τόν θεωροῦν ὡς κάτι τό ἐπιθυμητό καί λυτρωτικό. «Τά διάφορα ἀπολυτρωτικά συστήματα πού ἔχουν ὡς βάση τόν Ἰνδουισμό εἶναι ἀπόπειρες ἀπαλλαγῆς ἀπό τή ζωή» (Περιοδικό «Παρακαταθήκη», τεῦχος 44, 14 Αὐγούστου 2010), ἀναφέρει ὁ καθηγητής τῆς Θρησκειολογίας στό Πανεπιστήμιο Ἄαρχους τῆς Δανίας Γιοχάννες Ἄαγκααρντ. Ἐπειδή ὅμως δέν εἶναι φυσιολογικό στόν ἄνθρωπο νά ἐπιθυμεῖ τόν θάνατο, ἀλλά ἀντίθετα εἶναι φυσιολογικό ὁ κάθε ἄνθρωπος νά αἰσθάνεται κάποια μορφή δισταγμοῦ μπροστά στό φρικτό μυστήριο τοῦ θανάτου, ὁ καθηγητής ἐξηγεῖ, πῶς στά ἐν λόγω ἰνδουιστικά συστήματα ξεπερνιέται αὐτός ὁ δισταγμός: «Ἡ Γιόγκα εἶναι ἔκφραση τῆς ἀντιλήψεως ὅτι ὁ ἄνθρωπος μπορεῖ νά ἐλαττώσει τά βάσανα καί νά ξεπεράσει τόν δισταγμό του μπροστά στό θάνατο μέσω τοῦ περιορισμοῦ ἤ τῆς ἀπραξίας τῶν φυσιολογικῶν ζωτικῶν λειτουργιῶν» (Περιοδικό «Παρακαταθήκη», τεῦχος 44, 14 Αὐγούστου 2010).

Καί ὁ Γρηγόριος Ζιάκας, ὁμότιμος καθηγητής τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης γράφει, σχετικά μέ τή Γιόγκα: «ἡ Γιόγκα στήν κλασική της ἔκφραση εἶναι μία ἀξιοπρόσεκτη μέθοδος διαλογισμοῦ, ἕνας δρόμος γιά τήν ἀναζήτηση τῆς σωτηρίας, φτιαγμένος ὅμως εἰδικά γιά τούς Ἰνδούς καί προσαρμοσμένος στόν ἰνδικό τρόπο σκέψης. Σκοπό ἔχει νά καλλιεργήσει τόν ἄνθρωπο καί νά τόν βοηθήσει ν᾽ ἀπαλλαγεῖ ἀπό τόν κόσμο τῆς φθορᾶς, ὁ ὁποῖος, κατά τήν ἰνδουιστική ἀντίληψη, καταδικάζει τό πνεῦμα στήν ὀδυνηρή ἁλυσίδα τῶν μετενσαρκώσεων καί τῶν ἀνακυκλήσεων τοῦ κόσμου. Γι᾽ αὐτό στήν κλασική της ἔκφραση ἡ Γιόγκα εἶναι μία μέθοδος «θανάτου», μιά ριζική μέ ἄλλα λόγια ἄρνηση τοῦ κόσμου καί τῶν ὑλικῶν πραγμάτων, τά ὁποῖα ἀποτελοῦν τή ρίζα τῶν πικρῶν ἀναγεννήσεων, πού φυλακίζουν τό ἀνθρώπινο πνεῦμα, καί ἕνας τρόπος ἐπίτευξης τῆς μεταφυσικῆς γνώσης, ἡ ὁποία ἐλευθερώνει τό πνεῦμα ἀπό τά δεσμά τῆς ὕλης καί τό ὁδηγεῖ σέ μία μεταφυσική κατάσταση ὑπερπροσωπικῆς ἑνότητας μέ τήν ἔσχατη ἀλήθεια τοῦ παντός»7. (Γρηγορίου Ζιάκα, «Γιόγκα, ἀλήθεια καί πλάνες», (Ἐπιστημονική Ἐπετηρίδα Θεολογικῆς Σχολῆς, Τμῆμα Θεολογίας τόμ. 1, Θεσσαλονίκη 1990, σελ. 271-283).

Ὁ Ἱερομόναχος Seraphim Rose μέ πολλή διάκριση ἀναφέρει ὅτι: «Ἡ οὐσία τῆς γιόγκα δέν εἶναι αὐτή καθ᾽ ἑαυτή ἡ πειθαρχία, ἀλλά ὁ διαλογισμός, πού εἶναι ὁ σκοπός της. Ὁ σκοπός τῆς ἰνδουιστικῆς γιόγκα εἶναι πνευματικός. Εἶναι ἰσοδύναμο μέ προδοσία νά ξεχνάει κανείς αὐτό καί νά διατηρεῖ μόνο τήν καθαρά σωματική μορφή αὐτῆς τῆς ἀρχαίας πειθαρχίας. Τό πρόσωπο πού χρησιμοποιεῖ τή γιόγκα μόνο γιά φυσική εὐεξία ἤδη ἐκθέτει τόν ἑαυτό του σέ συγκεκριμένες πνευματικές στάσεις. Τό ἀντικείμενο τῆς τεχνικῆς γιόγκα, σύμφωνα μέ αὐτή τήν ὀπτική, εἶναι νά κάνει κάποιον χαλαρό, εὐχαριστημένο, χωρίς σκέψεις, καί παθητικό ἤ δεκτικό σέ πνευματικές ἰδέες καί ἐμπειρίες» (Ἱερομ. Seraphim Rose, Ἡ Ὀρθοδοξία καί ἡ θρησκεία τοῦ μέλλοντος, ἔκδ. Ἐγρήγορση).

Μπορεῖ κανείς νά ξεχωρίσει τίς ἀσκήσεις τῆς Γιόγκα ἀπό τήν θεωρία, πού γεννᾶ αὐτές τίς ἀσκήσεις; Μπορεῖ κανείς νά χρησιμοποιεῖ τή Γιόγκα μόνο ὡς γυμναστική χωρίς νά δέχεται τό μεταφυσικό της περιεχόμενο; Σέ αὐτά τά καίρια ἐρωτήματα ἀπαντάει εὔστοχα ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων καί πάσης Ἀλβανίας καί καθηγητής Θρησκειολογίας κ. Ἀναστάσιος: «Μερικοί δυτικοί διανοούμενοι ἀντιμετώπισαν τό ενδεχόμενο νά ἀπομονωθοῦν ὁρισμένοι κανόνες τῆς γιόγκα, γιά νά χρησιμοποιηθοῦν μέσα σ᾽ ἕνα χριστιανικό πλαίσιο. Ἡ προσπάθεια, ἐν τούτοις, νά ἀποσπασθοῦν οἱ ἀσκήσεις αὐτές ἀπό τίς ἰνδουϊστικές θεωρίες, μέ τίς ὁποῖες βρίσκονται σέ σύζευξη, μοιάζει μέ ἀπόπειρα διαχωρισμοῦ τοῦ μυϊκοῦ συστήματος τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τό νευρικό. Γιά νά πραγματοποιηθεῖ ἡ ἀνεξαρτητοποίησή τους ἀπό τήν ἔντονη ἰνδουϊστική ἀτμόσφαιρα καί τό ἰνδουϊστικό τους ἦθος προϋποτίθεται μία νέα, πρωτότυπη δημιουργία. Σέ μία τέτοια περίπτωση, ἡ χριστιανική ἐφαρμογή τῆς γιόγκα θά σήμαινε ἕνα εἶδος ἀσκήσεως πού θά διευκόλυνε τόν ἄνθρωπο νά ὁδηγηθεῖ σέ μία βαθιά σιωπή˙ ὄχι μόνο ἀπό ἐξωτερικούς θορύβους, ἀλλά κυρίως ἀπό τούς ἐσωτερικούς κραδασμούς πού προκαλοῦν οἱ ἐπιθυμίες, οἱ ἀνησυχίες, οἱ φαντασίες. Μιά σιωπή μέσα στήν ὁποία τό ἀνθρώπινο πνεῦμα θά ἦταν δυνατό, βιώνοντας τήν ταπείνωση, νά ἀκούσει εὐκρινέστερα τά μηνύματα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀλλά γι᾽ αὐτό, τελικά, δέν χρειάζεται νά ἀναζητηθοῦν μέθοδοι πού ἔχουν χρησιμοποιηθεῖ μέ ἀποτέλεσμα νά ὁδηγήσουν ἀκριβῶς στό ἀντίθετο: σέ μία ἀπόλυτη δηλαδή αὐτονομία τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος καί σέ μία ἀπίθανη σύγχυση. Ἡ πνευματική ζωή καί τελείωση, σύμφωνα μέ τή Xριστιανική πίστη, εἶναι δῶρο τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ καί ὄχι ἐπίτευγμα μιᾶς αὐτόνομης ἀνθρωποκεντρικῆς τεχνικῆς. Ἄλλωστε, γιά μᾶς τούς Ὀρθοδόξους ὑπάρχει ὁλόκληρη ἡ ἡσυχαστική ἐμπειρία τῆς Xριστιανικῆς Ἀνατολῆς, ἡ ὁποία ἀπό προϋποθέσεις καθαρά Xριστιανικές ὁδηγήθηκε στήν «ἐν Χριστῷ» ἁγιοπνευματική ζωή, γαλήνη, ἐν ἀγάπη «ἡσυχία» (http://www.apostoliki-diakonia.gr/gr_main/catehism/theologia_zoi/themata.asp?cat=hist&main=AT_1&file=1.1.htm).

Ὁ προαναφερθείς Καθηγητής τῆς Θρησκειολογίας στό Πανεπιστήμιο Ἄαρχους τῆς Δανίας Γιοχάννες Ἄαγκααρντ γράφει σχετικά: «Πολλοί ἐξασκούμενοι στή Γιόγκα θά ἀντιτείνουν ὅτι ὅλη αὐτή ἡ θεωρητικολογία τους εἶναι ἀδιάφορη, ἐπειδή αὐτοί εἶχαν καλές προσωπικές ἐμπειρίες ἀπό τή Γιόγκα. Λένε ὅτι χάρις σ᾽ αὐτή ἔγιναν ὑγιέστεροι. Αὐτό ὀφείλει κάποιος νά τό σεβαστεῖ, ἀλλά καί νά τό κατανοήσει σωστά. Ἕνα παράδειγμα μπορεῖ νά τό φωτίσει αὐτό: ὑπάρχουν πράγματι πολλοί νεαροί ἄνδρες, στούς ὁποίους ὁ χρόνος τῆς στρατιωτικῆς θητείας ἔχει κάνει καλό. Γυμνάσθηκαν σωματικά καί ἔμαθαν ὡς ἕνα βαθμό νά ἐλέγχουν τόν ἑαυτό τους. Αὐτό ἐνίσχυσε τήν ὑγεία τους. Αὐτό ὅμως δέν ἀναιρεῖ τό γεγονός ὅτι ὁ στρατός ἔχει ἕναν ἐντελῶς διαφορετικό σκοπό. Κατά παρόμοιο τρόπο ὁ στόχος τῆς Γιόγκα δέν ταυτίζεται μέ τίς θετικές παρενέργειες πού διαπιστεύονται. Στήν πραγματικότητα συμβαίνει ὥστε πολλοί διαλογιζόμενοι μετά ἀπό μία περίοδο θετικῶν παρενεργειῶν νά βιώνουν ἄκρως ἀνησυχητικές βλαβερές ἐπιδράσεις. Ἐμεῖς τίς χαρακτηρίζουμε ὡς βλαβερές ἐπιδράσεις, ἀλλά στήν πραγματικότητα πρόκειται γιά τίς ἐπιδιωκόμενες ἐπιδράσεις. Αὐτό σημαίνει ὅτι βῆμα πρός βῆμα χάνει κανείς τήν ἱκανότητα νά ζεῖ μία ζωή στραμμένη πρός τά ἔξω μέσα σέ ἀγάπη καί ἐξάρτηση ἀπό τούς ἄλλους. Ἡ Γιόγκα ἀπομονώνει τόν ἄνθρωπο βῆμα πρός βῆμα, ἔτσι ὥστε νά μήν μπορεῖ κάποιος πλέον νά προσεγγίσει τόν ἄλλο. Ταυτόχρονα γίνεται κανείς σύν τοῖς ἄλλοις ἀσυνείδητα ὅλο καί πιό ἰνδουιστής, ἀφοῦ ἡ πρακτική τῆς Γιόγκα δημιουργεῖ καί θεωρία τῆς Γιόγκα» (Περιοδικό Παρακαθήκη, τεῦχος 44, 14 Αὐγούστου 2010).

Ἡ ἐπικινδυνότητα ὅμως τῶν ἀσκήσεων τῆς Γιόγκα ἐντοπίζεται ὄχι μόνο στήν σφαῖρα τοῦ πνεύματος ἀλλά ὅπως πληροφορούμεθα ἀπό ἐπίσημη ἀνακοίνωση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γλυφάδας, ἐκτείνεται καί στό σωματικό ἐπίπεδο. Συγκεκριμένα:

«Ἡ γιόγκα ἀποτελεῖ ἐξωχριστιανική πρακτική, ἡ ὁποία δέν μπορεῖ νά ἀποκοπεῖ ἀπό τό θρησκευτικό της ὑπόβαθρο, καί ἡ ὁποία κρύβει πνευματικούς, σωματικούς καί ψυχικούς κινδύνους.

Οἱ πνευματικοί κίνδυνοι εἶναι: α) ὁ κίνδυνος νά δράσει ἡ γιόγκα ὡς γέφυρα, ἡ ὁποία θά ὁδηγήσει ἀνύποπτους Χριστιανούς στίς ἀνατολικές θρησκεῖες καί τόν ἀποκρυφισμό καί β) οἱ σοβαροί κίνδυνοι ἀπό τό ἄνοιγμα στόν ἀποκρυφισμό, ὅπως ἐπισημαίνονται καί ἀπό τούς ἴδιους τούς γκουροῦ, ἀλλά καί ἀπό ἐπιστήμονες-μελετητές. Ἐνδεικτικά ἀναφέρουμε κάποιους ἀπό τούς καταγεγραμμένους κινδύνους:

  • προσωρινή ἤ μόνιμη ἀπώλεια λογικῆς,
  • ἀνάρμοστα καί ἀσύνδετα συναισθηματικά ξεσπάσματα,
  • τινάγματα μυῶν,
  • σπασμοί,
  • ψευδαισθήσεις,
  • τρομακτικά ὁράματα,
  • διανοητική σύγχυση,
  • ψύχωση,
  • ἐπιληψία καί ἄλλες ἀκούσιες σωματικές κινήσεις,
  • στρές,
  • κατάθλιψη,
  • ἀκανόνιστη ἀναπνοή,
  • ἀνήθικη συμπεριφορά,
  • μυοσκελετικά προβλήματα,
  • σωματικοί τραυματισμοί,
  • γαστρικά προβλήματα,
  • ἐσωτερικές αἱμορραγίες,
  • προσωρινή ἀπώλεια τῆς ὅρασης,
  • ψευδο-ψύχωση,
  • κρίσεις πανικοῦ,
    ἀγωνία,
  • φονικές παρορμήσεις,
  • κίνδυνος διαχωρισμοῦ τῶν σπονδυλικῶν ἁρτηριῶν στήν αὐχενική μοίρα», πού ἐνδέχεται νά ὁδηγήσουν σε ἐγκεφαλικό ἐπεισόδιο, καταστροφή τοῦ νευρικοῦ συστήματος.

Νά τονιστεῖ ὅτι ἡ ἴδια ἡ Ἀμερικανική Ἕνωση Γιόγκα ἀποτρέπει ἀπό τή γιόγκα τά παιδιά, ἀλλά καί τίς ἐγκύους καί θηλάζουσες μητέρες, ἐπισημαίνοντας ὅτι «εἶναι ἰδιαιτέρως ἐπικίνδυνο γιά τίς ἐγκύους νά κάνουν ἀσκήσεις γιόγκα, ἐξαιτίας τῆς πιθανότητας ἐμβολισμοῦ ἀγγείων μέ ἀέρα». Ἐπίσης, πολλοί δάσκαλοι γιόγκα, ἀλλά καί ἡ Ἀμερικανική Ἕνωση Γιόγκα τονίζουν τούς σωματικούς κινδύνους πού συνεπάγεται ἡ γιόγκα, ἰδιαίτερα γιά τά παιδιά κάτω τῶν 16 ἐτῶν». (Ἀνακοίνωση τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γλυφάδας γιά τόν ἑορτασμό τῆς πρώτης Παγκόσμιας ἡμέρας γιόγκα).

Ἡ δέ Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος (Δελτίο Τύπου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος 16ης Ἰουνίου 2015, περί «τῆς τεχνικῆς τῆς Γιόγκα»): ὑπενθυμίζει στό χριστεπώνυμο Πλήρωμα ὅτι:

«Γιόγκα» ἀποτελεῖ θεμελιῶδες κεφάλαιο τῆς θρησκείας τοῦ Ἰνδουϊσμοῦ, ἔχει ποικιλομορφία σχολῶν, κλάδων, ἐφαρμογῶν καί τάσεων καί ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΕΙ «εἶδος γυμναστικῆς». Ὡς ἐκ τούτου ἡ «Γιόγκα» τυγχάνει ἀπολύτως ἀσυμβίβαστη μέ τήν Ὀρθόδοξη Χριστιανική Πίστη μας καί δέν ἔχει καμία θέση στή ζωή τῶν Χριστιανῶν.

Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Τιράνων Ἀναστάσιος ἐπισημαίνει: «Τά τελευταία χρόνια αὐξάνονται στη χώρα μας τα διάφορα κέντρα «γιόγκα». Οἱ γνώσεις ὅμως καί οἱ ἀντιλήψεις γι᾽ αὐτήν παραμένουν πενιχρές, γενικές καί συγκεχυμένες. Δημόσια, ἡ γιόγκα προβάλλεται σάν «εἶδος γυμναστικής» καί συνήθως γίνεται λόγος ἀποκλειστικά καί μόνο γιά τίς ἀσκήσεις τῶν μυϊκῶν καί νευροφυτικῶν κέντρων, γιά τίς ἀσκήσεις ἀναπνοῆς καί τά παρόμοια. Ἀρκετές ἰδιωτικές σχολές προσπαθοῦν κάπως νά ἀποθρησκευτικοποιήσουν αὐτά τά γυμνάσματα ἀπό τόν ἰνδουϊστικό χαρακτήρα τους, ὥστε νά γίνονται εὐκολότερα ἀποδεκτά ἀπό τό μέσο Ἕλληνα. Ἄλλοι ἐπιχειροῦν νά βεβαιώσουν ὅτι ἡ «γιόγκα» δέν εἶχε ποτέ οὔτε καί ἔχει θρησκευτικό χαρακτῆρα καί μιλοῦν ἁπλῶς γιά «ἐπιστήμη», «πνευματική ἐπίγνωση», ψυχοσωματική ἄσκηση. Ὅσο ὅμως κι ἄν ἐπιστρατεύονται ἰδιόμορφες καί μεγαλοπρεπεῖς λέξεις, γιά νά καλύψουν τήν πραγματικότητα, γεγονός παραμένει ὅτι ὁ καθόλου προσανατολισμός τῆς ἰνδικῆς αὐτής τεχνικῆς ἦταν καί εἶναι θρησκευτικός ἤ παραθρησκευτικός. Ὅσοι μυούνται στό «διαλογισμό» τῆς γιόγκα καθοδηγοῦνται σέ μία κατεύθυνση σαφῶς ἰνδουϊστική. Αὐτό τό «θρησκευτικό πυρήνα» ἀποσιωποῦν καί καλύπτουν τά διάφορα καταστατικά τῶν Κέντρων Γιόγκα μέ γενικές φράσεις. π.χ. ἰσχυρίζονται ὅτι σκοπός τους εἶναι «ἡ δημιουργία ἀνθρώπων ὁλοκληρωμένων φυσικά, διανοητικά καί πνευματικά». Τά προσφερόμενα στή δημοσιότητα κείμενα συχνά ἐμφανίζονται κάτω ἀπό δῆθεν ἁπλό κοινωνικό καί φιλοσοφικό ἔνδυμα, συχνά μάλιστα ἐπικαλύπτονται μέ ἀποφθέγματα ἀρχαίων Ἑλλήνων σοφῶν ἤ καί Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας. Γι᾽ αὐτούς ὅμως πού ἔχουν γνώση του πράγματος οἱ θεωρίες καί οἱ ἀπόψεις τους εἶναι διαφανεῖς σάν φύλλα ἀπό πλαστική ὕλη, πολύ ἐπιτρέπουν νά διακρίνεται ὁ βαθύτερος ἰνδουϊστικός χαρακτήρας τους. Στήν Ἑλλάδα βέβαια κατοχυρώνεται ἀπό τό Σύνταγμα «ἡ ἀνεξιθρησκεία καί ἐλευθερία τῆς θρησκευτικῆς συνειδήσεως». Αὐτό ὅμως δέν σημαίνει ὅτι ἐπιτρέπεται ἡ παραπλάνηση τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀπό διάφορες ὁμάδες, μέ παραπειστικές δηλώσεις γιά τήν ταυτότητά τους καί τούς ἐπιδιωκόμενους σκοπούς τους. Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία – φορεύς τῆς αἰώνιας ἀλήθειας τοῦ ζώντος Λόγου τοῦ Θεοῦ – αἰώνες τώρα ἀντιμετωπίζει γαλήνια, δίχως φόβο κάθε εἴδους ἀναμέτρηση μέ τά διάφορα θρησκευτικο – φιλοσοφικά ἀνθρώπινα κατασκευάσματα. Ἀλλά δικαιοῦται νά ἀπαιτήσει ἀπό κάθε ἁρμόδια ἀρχή, εἰδικότερα δέ ἀπό τά μέσα μαζικῆς ἐνημερώσεως, νά δείχνουν καθαρά τό πρόσωπο καί τήν ἱστορία τους οἱ κατά καιρούς προπαγανδιστές διαφόρων ξένων θρησκευτικῶν ἰδεῶν. Μοιάζει μέ ἐμπαιγμό ὁ ἰσχυρισμός ὅτι θέλουν νά μᾶς προετοιμάσουν γιά νά «λειτουργήσουμε ὑπεύθυνα καί δημιουργικά μέσα στό κοινωνικό σύνολο» (ὅπως γράφει τό καταστατικό κάποιου Κέντρου Yoga), μέ θεωρίες καί μεθόδους πού ἔχουν τόσο καθυστερήσει τήν ἀνάπτυξη ἐκλεκτῶν ἀσιατικῶν λαῶν». (Αν. Γιαννουλάτου, Όψεις Ινδουϊσμού – Βουδδισμού, Έκδ. Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθήνα 1985, σ. 169-80,166-77).

Τελειώνοντας αὐτό τό μικρό ἄρθρο θά θέλαμε νά ἀναφέρουμε τήν προτροπή ἀλλά καί τήν ἀνησυχία τοῦ Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱεροθέου. «Μέσα στήν Ὀρθόδοξη Παράδοση ἔχουμε ὁλοκληρωμένη καί θαυμάσια διδασκαλία γιά τήν καρδιά, τόν νοῦ, τήν ἕνωση τοῦ νοῦ μέ τήν καρδιά, τήν νοερά προσευχή, τήν θεωρία τῶν λόγων τῶν ὄντων καί τήν θεωρία τοῦ Θεοῦ, τήν ἡσυχία, πού δέν ἐξαφανίζει τήν προσωπικότητα τοῦ ἀνθρώπου, οὔτε τόν Θεό ὡς πρόσωπο καί δέν στερεῖ στόν ἄνθρωπο τήν δυνατότητα νά ἐπικοινωνεῖ μέ τούς συνανθρώπους του, οὔτε ἀκόμη νά περιφρονεῖ τό σῶμα, τήν ὕλη κ.λπ. Εἶναι λυπηρό ὅτι εἴμαστε Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί καί ἀγνοοῦμε ὅλον αὐτόν τόν τρόπο ζωῆς καί τήν διδασκαλία πού λέγεται ἡσυχασμός. Δέν εἶναι κρίμα νά ὑπάρχει τόσο πλούσια παράδοση μέσα στόν δικό μας Ὀρθόδοξο χῶρο, καί ἐμεῖς νά ἀνατρέχουμε σέ “εἰσαγόμενα” συστήματα;».

Πηγή: Περιοδικό Διάλογος, τεύχος 101, Ιούλιος – Σεπτέμβριος 2020.

Σχολιάστε

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s